วันนี้รู้สึกอารมณ์เสียนิดหน่อย TA ไม่โผล่มา รอไปครึ่งชั่วโมงแล้ว
นักเรียนเลยหนีออกจาก tutorial นั้นย้ายไปที่อื่น แต่เราไม่มีอารมณ์เลยโดด
โชคดีเพื่อนอีกคนไปของอันอื่นเลย ก็ถือว่ายังโชคดี
อ. วิชาสถิติของเราเป็นคนที่ค่อนข้าง... ขี้หงุดหงิด
อ. ไม่ชอบให้นักเรียนคุยเวลาอ. พูด (เราว่าอ. คนไหนๆ ก็คงเป็นแบบนั้น)
แต่ถ้าเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้น อ. แกจะเริ่มเข้าโหมดโมโหและเริ่มบ่น
อ. แกจะพูดแนว "พวกเธอจ่ายเงินเพื่อฟังฉันพูดนะ ฉันไม่ได้ทำงานในช่วงซัมเมอร์
เพื่อมาเจอนักเรียนแบบนี้นะ ส่วนใหญ่แล้วเด็กที่มาเรียนซัมเมอร์นั้นนิสัยดีทั้งนั้น"
และอื่นๆ อีกมากมาย
เราว่าบางคนมันก็น่าต่อว่าอยู่จริงๆ พูดขณะที่อ. เค้าสอน แต่ก็ไม่ต้องหงุดหงิดขนาดนั้น
วันนี้หลังจากเล็คเชอร์เสร็จ อ. แกก็ถามพวกเราว่ามีคำถามสำหรับ test ของวันพุธรึเปล่า
ก็มีคนเริ่มถามบ้าง ถามนิดถามหน่อย แล้วสักพักก็เริ่มมีคนพูดขณะที่อ. พูดอีกแล้ว
อ. แกก็โมโห เริ่มบ่นเรื่องเดิม แล้วสักพักบางคนก็เริ่มเดินออกจากห้องเรียนฮะ...
ทีนี้มีผู้หญิงคนหนึ่ง เสียงรองเท้าส้นสูงเธอมันดังเกินไป... ไปทำให้อ. หงุดหงิดอีก
อ. แกเลยมาเน้นใหญ่ กับคำถามที่ทำเป็นตัวอย่างให้พวกเราดูในเล็กเชอร์...
อ. แกก็บอกว่า "เนี่ย คำถามที่จะอยู่บน test มันจะออกแนวนี้ อย่าได้ไปบอกพวกที่หนีไปล่ะ"
รู้สึกขำและพอใจในเวลาเดียวกัน (ฮา)
แต่ยังไงก็รู้สึกกลัวๆ อยู่ดี ...
อ้อ แล้วอ. ให้เลิกเรียนเร็ว เพราะจะหนีไปดู HOUSE อันนี้เรารู้สึกฮามาก
เพราะเมื่อก่อนเราก็ดู HOUSE อยู่บ่อยๆ เพียงแต่ช่วงนี้ยุ่งเลยไม่ได้ตาม
มันช่าง sarcastic ดีจริงๆ

สีเลยไม่ค่อยดูสด...




