Happy Life

posted on 04 Jun 2009 23:23 by jaelsoul  in LIFE, PHOTOS
 
 


หากย้อนกลับไปถึงช่วงย้ายมาแคนาดาใหม่ๆ เราก็ไม่รู้ว่าชีวิตจะเป็นยังไง
เราเป็นคนที่ค่อนข้างจะติดที่ เพราะแบบนั้นตอนที่รู้ว่าต้องย้ายก็ไม่พอใจ
ร้องไห้เวลาพ่อไม่ยอมให้ไปเรียน (จริงๆ จะไปเจอเพื่อนที่โรงเรียน ฮ่าๆ)

ถามว่าชีวิตตอนนี้เป็นยังไงบ้าง หลังจากย้ายมาอยู่เป็นปีที่ 6 แล้ว
ก็ต้องบอกว่า พอใจและมีความสุข

ครอบครัวเราก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาก มีกินมีใช้ ก็ถือว่าดีในระดับหนึ่ง
(เพราะตอนนี้ก็ยังกู้เงินรัฐบาลมาจ่ายค่าเทอมส่วนหนึ่ง ซึ่งก็ต้องมาใช้หนี้หลังเรียนจบ)
สาเหตุหลักๆ ของความรู้สึกที่มีก็คงเป็นการที่ได้อยู่กับครอบครัวแบบพร้อมหน้าพร้อมตา
(ตอนอยู่เมืองไทย ครอบครัวไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เพราะพ่อแม่ทำงานคนละที่)

คงเป็นเพราะมีครอบครัวที่แคนาดาอยู่แล้ว การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่จึงไม่รู้สึกว่าแย่เกินไป
แต่ยอมรับว่าช่วงที่มาอยู่ใหม่ๆ นั้น ค่อนข้างเหงาและไม่รู้จะปรับตัวยังไง
ถึงจะบอกว่ามีญาติอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ใช่ญาติที่เราสนิทอะไรมาก (ถึงจะต่างจากตอนนี้ก็เถอะ)

การมาอยู่ที่แคนาดาก็ถือว่าเปลี่ยนชีวิตเราไปในระดับหนึ่ง
จากคนที่เรียนไปงั้นๆ ก็ตั้งใจเรียนขึ้น มีจุดมุ่งหมายขึ้นมา (นั่นก็คือเรียนให้ได้เกรดดีๆ)
วิธีการสอนก็ถือว่าต่างไปจากเมืองไทยอยู่มาก พวกข้อสอบก็มีอัตนัยเยอะอยู่
เลยกลายเป็นว่าต้องเข้าใจเนื้อหาจริงๆ ไม่ใช่มานั่งสุ่มกา ก ข ค เหมือนตอนอยู่ไทย
(วิธีการสอนที่นี่ ทำให้นึกถึงวิธีการสอนของอ. มณีรัตน์มาก นึกถึงอ. แกขึ้นมาเลย)
 
ในความคิดเห็นของเรานะ ระบบการเรียนของที่นี่มันไม่แน่นเท่าเมืองไทย
ยิ่งโดยเฉพาะเลข เท่าที่ฟังจากอ. เล่า มันแย่ลงทุกปี โดนตัดเนื้อหาไปหลายอย่างอยู่
แต่วิชาโหดก็มีภาษาอังกฤษ ซึ่งก็เหมือนเวลาเราต้องเรียนภาษาไทยที่เมืองไทยกัน
 
ก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่จะได้อยู่กันแบบนี้ ... แต่หกปีที่ผ่านมาก็ทำให้เราพอใจ
ถึงจะมีเรื่องไม่สบายใจเกิดขึ้นอยู่หลายเรื่อง แต่ท้ายที่สุดก็ผ่านพ้นมันมาได้
ตอนนี้ก็ได้แต่ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
 
 
 
เรามักคิดเสมอว่า "ถ้านอนหลับไปแล้วได้ตื่นมาขึ้นมาในวันต่อไป เราก็มีความสุขแล้ว"
 
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เป็นพวกรับการเปลี่ยนแปลงแบบกะทันหันไม่ได้เหมือนกันแฮะ เวลามีอะไรที่มันเปลี่ยนไปมากๆ แล้วบางทีก็ทำใจไม่ได้เหมือนกัน แต่บางอย่างก็อาจจะทำให้อะไรๆมันดีขึ้นก็ได้เนอะ

เมื่อก่อนก็เรียนไปวันๆเหมือนกัน แต่ก็สัญญากับตัวเองไว้ว่าขึ้นมหาวิทยาลัยจะตั้งใจมากขึ้น ช่วงนี้ก็เลยดีขึ้นมาเยอะแล้วแหละ เหอๆ

ทุกคนก็มีเรื่องกลุ้มใจของตัวเองเหมือนกันหมดแหละนะ ก็ต้องสู้อย่างเดียวเท่านั้นแล พยายามเข้า

#1 By Remixman on 2009-06-05 08:55

@remixman - ก็สู้กันต่อไป อะไรจะเกิดก็ย่อมเกิด

#2 By tikyon on 2009-06-05 13:20

หกปีแล้วเหรอwink

รู้สึกไม่นานเองเนาะ เวลาผ่านไปเร็วจัง

คิดถึง แอร๊งงงงงงง
มนุษย์เราส่วนใหญ่กลัวการเปลี่ยนแปลง เราเองก็ยังกลัวเลย (ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ตั้งหน้าตั้งตาปั่นเกรดเพื่อเข้าโตรงการ exchange)

ส่วนเรื่องการศึกษา แต่ละประเทศก็มีจุดเด่น จุดด้อยแตกต่างกันไป เรื่องความแน่นของเนื้อหาในไทย เราว่ามันกระจุกอยู่แค่โรงเรียนดังๆ หรือกลุ่มห้องเด็กเก่งเท่านั้นแหละ เราพอเข้ามหาลัยแล้วได้เห็นสัจธรรมชีวิตมาเยอะเลยละ sad smile

สู้ๆ ต่อไปละกัน เราชอบข้อคิดตอนท้ายของปาลินนะ confused smile

#4 By Finalay (124.120.202.111) on 2009-06-05 20:51

[orange tofu by @obchoey]



Twitter Updates




Shout!





Last.fm