orange melody ♪

อ่านแฮร์รี่ฯเล่มหกจบแล้ว ^o^

ความรู้สึกหลังการอ่านเล่มนี้ ตอนท้ายๆจะรู้สึกทั้งตื่นเต้น เศร้าใจ และแค้นใจ โดยรวมเนื้อเรื่องดีอยู่แล้วล่ะ ก็เป็นการพลิกผันที่ดีจริงๆเลย ก็คงจะรอเร็วต่อไป ... เล่มสุดท้ายให้ออกมาไวๆ (อยากอ่านอย่างรุนแรง)

อยาก spoil แต่ก็เลือกที่จะไม่ทำ เดี๋ยวจะเสียอรรถรสในการอ่านกันหมด หึหึ

โดยส่วนตัว ก็ถือว่าเป็นอะไรที่ท้าทายมาก เนื่องจากอ่านเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ เป็นครั้งแรก ปกติเอาแต่อ่านภาษาไทย (แต่ก็มีเล่มก่อนๆแบบอังกฤษน่ะนะ เพราะ娘 อ่านภาษาไทยไม่ได้)

มีคำศัพท์ที่ไม่รู้เยอะเอาการเหมือนกัน แต่นิสัยเรามันแปลกที่ไม่ชอบเปิดดิคควบคู่ (เฉพาะนิยายนะ หนังสือเรียนต้องเปิดไม่งั้นตาย) ยังไงก็ตาม เราว่าวิธีการเขียนของเจเคดีมากๆน่ะแหละ แถมเราก็ติดใจสำเนียงอังกฤษเอาซะมากด้วย

เท่าที่จดคำศัพท์เอาไว้ ก็ร่วมสามร้อยเกือบสี่ร้อยคำ +____+ (เปิดดิคฯหาจนตายแน่เรา)

สำหรับเรา ถ้าต้องการเข้าใจอังกฤษจริงๆ ก็ต้องเข้าใจมันอย่างที่มันเป็นน่ะ เพราะบางทีถ้าเราแปลออกมาเป็นไทย ก็ออกจะงงๆนิดหน่อย ซึ่งมันก็แล้วแต่ด้วย เพราะบางครั้งของเรามันก็แปลอัตโนมัติแบบช่วยไม่ได้ =___=;;

แฮร์รี่ ที่ดูเจ้าเล่ห์พิกลๆ (มันก็จริงนะ)


เฮอร์ไมโอนี่ ที่มักทำหน้าเศร้าเพราะรอน...!!
(ไทจังบอกผมยังฟูไม่พอ เราก็ว่างั้นแฮะ)


รอนนั่นเอง ... งืม ...
สีเนคไทไม่สดเท่าสองคนแรก - -"
รอน วาดยากที่สุดด้วย เพราะว่า... คิดทรงผมไม่ออก = [] =!